Przychodnia weterynaryjna Med - Vet s.c.

Witamy na stronie przychodni
Danuty i Jacka Szydłowskich

Godziny przyjęć

poniedziałek - piątek 1000 - 1300 oraz 1500 - 1900

sobota 900 - 1400

telefon 12 648 95 00

Menu

Choroby dolnych dróg moczowych kotów (FLUTD)

 

Definicja i przyczyny

Są to dość częste i bardzo frustrujące dla kotów i ich właścicieli schorzenia zatem uznaliśmy, że warto poświęcić nim nieco czasu. Pisaliśmy też o tym na łamach periodyku ,,Twoje wiadomości".

Choroby dolnych dróg moczowych kotów (FLUTD), czyli pęcherza moczowego i cewki moczowej cechują się przewlekłym charakterem z okresami zaostrzenia, kiedy to ich przebieg może stać się niebezpieczny dla życia kota. Nie znana jest etiologia tych schorzeń.

Obecnie uważa się, że znaczącą rolę w rozwoju i przebiegu schorzenia odgrywa stres. Bardzo ważne jest też ile wody wypija zwierzę w ciągu doby - koty dość często nie chcą pobierać wody z miski, preferują wyłącznie suchą karmę co bezpośrednio i negatywnie wpływa na bilans wodny organizmu kota oraz na ilość i gęstość produkowanego moczu. Schorzenia te występują częściej w okresie przełomów pogodowych (wiosna, jesień), zaobserwowano też, że częściej chorują samce niż samice oraz koty otyłe. Rola czynników infekcyjnych w etiologii tych schorzeń wydaje się być dyskusyjna.

Objawy

Schorzenie rozwija się nagle, często w ciągu kilku do kilkunastu godzin. Pierwszymi zauważanymi przez opiekuna chorego zwierzęcia objawami są: zwiększenie częstotliwości i wydłużenie długości odwiedzin w kuwecie, próby oddawania moczu poza kuwetą, bolesne parcie na mocz manifestowane ,,płaczem'' przy próbach mikcji, wyraźnie zauważalny krwiomocz, zmiana zapachu moczu. Objawy te utrzymują się na stałym poziomie w czasie, lub następuje gwałtowna ich eskalacja co prowadzi do powstania niedrożności dróg moczowych – jest to stan bezpośrednio zagrażający życiu kota. Zwierzę robi się apatyczne, przestaje jeść, często zaczyna wymiotować, moczu praktycznie nie oddaje, za to podejmuje częste, bolesne próby wysikania się, uporczywie wylizuje się w okolicy krocza, większość czasu spędza w kuwecie. Pojawia się zatrucie organizmu mocznikiem i potasem, które powinny być wydalane wraz z moczem, odwodnienie, zaburzenia pracy serca. Jeżeli kotu w takim stanie niezwłocznie nie udzieli się specjalistycznej pomocy weterynaryjnej umrze on w przeciągu następnych kilkunastu godzin! Tak przedstawia się przebieg schorzenia u samców, niezależnie od tego czy są kastrowane czy nie. U samic schorzenie zatrzymuje się na wstępnym etapie, niedrożność dróg moczowych ze względu na różnice anatomiczne praktycznie nigdy nie rozwija się, jedynie nasileniu może ulec natężenie objawów. Notowano też spontaniczne cofanie się objawów schorzenia w ciągu kilku dni, o ile nie doszło do rozwoju niedrożności dróg moczowych.

Leczenie

To poważne wyzwanie zarówno dla lekarza weterynarii jak i właściciela chorego kota, bowiem ze względu na złożone i nierozpoznane do końca przyczyny schorzenia, postępowanie zawsze ma charakter objawowy. Współpraca i edukacja właściciela mają tutaj znaczenie wiodące. Należy pamiętać, że pomimo podjęcia leczenia może dojść do eskalacji schorzenia z wystąpieniem niedrożności dróg moczowych włącznie. Leczenie kota nie zapobiega występowaniu nawrotów nierzadko w nieodległym czasie. Powinno dążyć się do indywidualizacji terapii co nie jest możliwe bez szczegółowego wywiadu – poznania zwyczajów chorego kota, jego żywienia oraz relacji ze środowiskiem w którym żyje poszukując w nim źródeł potencjalnego stresu. Podejrzewa się bowiem, że stres jest jednym z głównych czynników wyzwalających schorzenie. Bardzo ważne jest też pozyskanie próbek moczu do badania, często niemożliwe bez pomocy ze strony właściciela kota chorego. Główne kierunki postępowania leczniczego to:

  • zwalczanie bólu towarzyszącemu schorzeniu
  • zwalczanie zapalenia poprzez rozpoznanie w toku badań dodatkowych czynników je wyzwalających
  • wyrównanie zaburzeń homeostazy organizmu wynikających ze schorzenia
  • utrzymanie/przywrócenie drożności dróg moczowych
  • identyfikacja źródeł i eliminacja stresu
  • zwalczanie objawów mocznicy

Pamiętajmy, że choroby dolnych dróg moczowych kotów to schorzenia przewlekłe i takie też jest postępowanie lecznicze w przypadku ich stwierdzenia. Kot często pozostaje chory do końca życia i wymaga stałych zabiegów diagnostycznych i leczniczych. 

Zapobieganie

Na zakończenie słów kilka na temat profilaktyki FLUTD. Niezwykle trudno jest zmienić zwyczaje kota dorosłego, jeśli jednak wychowujemy kocię, to możemy wpoić mu kilka nawyków o dużym znaczeniu dla zapobiegania chorobom dolnych dróg moczowych. Przyzwyczajenie do spożywania dużej ilości pokarmu mokrego i zwilżanie wodą pokarmu suchego znacznie poprawi bilans wodny organizmu kota. Poznanie nawyków zwierzęcia dotyczących pobierania wody, dostęp do wielu jej źródeł również temu sprzyja. Zapewnienie odpowiedniej ilości i jakości, akceptowanego przez kota żwirku, lokalizacja kuwety w spokojnym miejscu, a w przypadku wielu kotów zapewnienie odpowiedniej liczby kuwet ma wielki wpływ na częstotliwość oddawania moczu przez kota i pośrednio na jego bilans wodny. Komercyjne diety specjalistyczne sprawdzają się u kotów z problemem często współistniejącej z FLUTD kamicy dróg moczowych. Wczesna socjalizacja kociąt zmniejsza ich podatność na stres, podobnie jak liczba utrzymywanych w domu zwierząt a zwłaszcza kotów oraz przestrzeń jaką mają do dyspozycji. Z kolei edukacja właściciela chorego kota pozwoli mu wykryć wczesne stadium schorzenia. Rozumienie przyczyn choroby, przebiegu i szybkość podjęcia terapii wpłynie na jej powodzenie i zredukuje cierpienie zwierzęcia.